Uncategorized

Van APK naar PCO

In NL houden we enorm van afkortingen! Effici├źnt omdat je minder typt, schrijft of uitspreekt. Het klinkt ook wel hip. Valkuil is dat als we met afkortingen of vakjargon gaan communiceren dat er nog wel eens wat ruis kan ontstaan.

Een mooi voorbeeld vind ik de APK. Dat we het in de volksmond al vaak APK-keuring noemen is al dubbel, de afkorting staat voor algemene periodieke keuring. In mijn persoonlijke beleving heeft het ook gelijk een link met auto’s, omdat dit de term is die in Nederland geldt voor de de wettelijk verplichte autokeuring in Europa.

In mijn dagelijkse werkveld merk ik dat de APK ook gewoon gekopieerd is in onze wijze van (samen)werken met mensen. We keuren vooral. Die collega werk ik liever mee samen dan met de ander. Of misschien doe ik mijn eigen werk liever zelfstandig, want dan weet ik zeker dat het goed gebeurt. Leidinggevenden worden in een HR structuur waarin beoordelingsgesprekken nog bestaan, zelfs gedwongen om een jaarlijkse APK op een medewerker uit te voeren. Ongetwijfeld kun je zelf om je heen tal van voorbeelden bedenken waar algemene periodieke keuringen om jou heen plaatsvinden die betrekking hebben op mensen.

Terug naar de auto’s. Een kennis van mij vertelde me laatst dat zijn youngtimer was afgekeurd tijdens de APK. Je hebt dan nog een tweede kans om de auto binnen een bepaalde tijd opnieuw goed gekeurd te krijgen. Zijn gespecialiseerde onderhoudsbedrijf stelde samen met hem vast dat hij door zijn “oude-oma-rijstijl” de motor te weinig inspanning liet verrichten. Na 2 weken de auto een paar keer goed geplankt te hebben waren de uitstootnormen ver onder het vereiste niveau van de APK en werd de youngtimer alsnog goedgekeurd. Het was makkelijk geweest om de auto te vervangen, maar door de emotionele waarde (“dit is de laatste auto van dit merk dat nog echt een auto is”) is er moeite gedaan om de auto te behouden.

Tegelijkertijd leverde ik zelf mijn leasebak in toen ik uit dienst trad bij mijn voormalige werkgever. Een nieuwe auto die in 7 maanden 40.000 kilometer gereden heeft. Een maand later werd ik gebeld hoe deze auto gestart moest worden. Na een maand stilstaan werkte het startsysteem niet meer. De accu was leeg, want deze auto was het gewend om dagelijks kilometers te vreten. Stilstaan is achteruit gaan. De auto hoeft pas over ruim 2 jaar gekeurd te worden, maar dient nu door de wegenwacht geholpen te worden om weer te kunnen rijden.

Terug naar de mensen. En mensen lijken in deze context best wel op auto’s. Zorg niet voor de algemene periodieke keuring. Zorg voor Persoonlijk Constant Onderhoud! Welke collega heeft wat meer uitdaging nodig en zit vast in de routine van de dag? En welke medewerker valt stil? En los van de kosten, wat is de emotionele waarde waardoor je dat stapje extra doet? Met de juiste aandacht krijg je iedereen aan de praat en voorkom je dat mensen niet door de keuring komen. Een andere rijstijl of benadering richting auto’s heeft altijd gevolgen. Ik kan je aantonen dat dit met mensen ook het geval is.

Auto’s heb ik niet veel verstand van, maar met mensen help ik je graag. Daar heb ik bovendien nog veel meer verhalen over ;).